Psalmen 38
1ICk heb gheseydt, ic sal mijn weghen bewaren, dat ic niet en soude misdoen met mijn tonghe. Ick heb mijnen mont een hoede ghesteldt, doen die sondaer teghen my stont.
2Ick werde stom ende ben vernedert, ende ick heb ghesweghen van tgoede, ende mijn pijne is vernieuwt
3Mijn herte is heet gheworden binnen my, ende in mijn aendachte sal tvier seer bernen.
4Ick heb ghesproken met mijn tonghe, maect my kenlijck Heere mijn eynde. Ende tghetal mijnder daghen hoedanich dattet is, op dat ick weten mach wat my ghebreect.
5Siet ghy hebt mijn daghen in cleyn mate gestelt, ende mijn substancie als niet voor v. Maer nochtans sijnt ydelheyt, alle leuende menschen.
6Maer nochtans soo gaet een mensche voorby ghelijc een beeldt, ende ooc wort hy te vergheefs verstoort. Hy vergadert scatten, ende en weet niet wien dat hy die vergaderen sal.
7Ende nv wat is mijn verbeydinge? en is dat niet die Heere? ende mijn substancie is by v.
8Van allen mijnen boosheden verlost my, tot eenen scimp hebdy my den onwijsen ghegheuen.
9Ick ben stom gheweest ende ick en heb mijnen mont niet open ghedaen want ghy hebbet ghedaen,
10keert van my v plaghen.
11Van die stercheyt uwer hant ben ick verghaen, in die straffinghen, om die boosheden hebdy den mensche ghecastijt. Ende ghi hebt sijn ziele doen verdwijnen als een spinne, maer nochtans ydelijck wort alle mensch verstoort
12Verhoort mijn ghebedt Heere, ende mijn smeekende bidden, wilt met uwen ooren vaten mijn tranen. En swijcht niet, want ick ben een aencomelinc by v, ende een pelgrim ghelijck alle mijn vaders.
13Ghedoocht my dat ick mach vercoelt worden eer ick wech gae, ende ick en sal niet meer sijn.