Psalmen 57
1EEst dat ghy sekerlijck spreect rechtuerdicheyt, soo ordeelt rechtelijck ghy kinderen der menschen.
2Want inder herten wercte ghy lieden boosheyt, ende in die aerde bedrijuen v lieder handen onrechtuerdicheden.
3Die sondaers sijn vervreemt van der moeder, sij hebben ghedoelt vanden buyck, sij hebben valscheden ghesproken.
4Hen rasernie is nae die ghelijckenisse van een serpent, ghelijck der doouer aderen, haer ooren toe stopppende.
5Die niet en sal verhooren die stemme vanden besweerders, des tooueraers die wijselijck besweert.
6Godt sal hen tanden heel in stucken breken in haren mont, die baectanden der leuwen sal die Heere breken.
7Tot niet sullen sij comen als een aff vlietende water, hy heeft sijnen boghe ghespannen tot dat sij cranck worden.
8Ghelijck smeltende was, sullen sij wech ghenomen worden, daer is vier op gheuallen ende sij en hebben die sonne niet ghesien.
9Eer dat v dornen den Ramnus verstonden, ghelijck die leuende alsoo sal hy die in sijn gramscap verslinden.
10Die rechtuerdighe sal hem verblijden als hy die wrake sien sal, sijn handen sal hy wasschen int bloet des sondaers.
11Ende die mensche sal segghen, is den rechtuerdighen oock sekerlijck vrucht? Soo is sekerlijck Godt diese ordeelt opder eerden.