Psalmen 54
1GOdt verhoort mijn ghebedt, ende en versmaet mijn ootmoedich bidden niet,
2merct op mij, ende verhoort my. Ick ben bedroeft gheweest in mijn oeffeninghe, ende ick ben heel onstelt
3van die stemme des viants, ende van die quellinghe des sondaers. Want sij hebben teghen my ghekeert boosheden, ende in gramscappen hebben sij my quellijck gheweest.
4Mijn herte is in my heel onstelt gheweest, ende den anxt der doot is op mij gheuallen.
5Vreese ende beuinghe sijn op my ghecomen, ende die duysternissen hebben my ouerdect.
6Ende ick heb gheseyt wie sal my vederen gheuen als van eender duyuen, ende dat ick sal vlieghen, ende rusten?
7Siet ick heb my verre ghemaect al vliedende, ende ick bleef woonende in die woestijne.
8Ick verbeydde hem die my behouden heeft van die cleynmoedicheyt des gheests, ende vanden tempeest.
9Worpse neder Heere ende deylt hen tonghen, want ick hebbe boosheyt ende wedersprake ghesien in die stadt.
10Die boosheyt sal dach ende nacht haer omuanghen op haer mueren, ende arbeyt is int midden van haer
11ende onrechtuerdicheyt. Ende van haerder straten en heeft niet ghebroken, woecker ende bedroch.
12Want hadde mijn viant my vermalendijt, dat soude ick emmer verdraghen hebben. Ende hadde die ghene die my haette groote dinghen ouer my ghesproken, ick soude my bij auontueren verborghen hebben van hem.
13Maer ghy eendrachtich mensch, mijn leytsman, ende mijn bekende.
14Die te samen met my soete spijsen nuttede, int huys Godts hebben wy ghewandelt met eendrachticheyt.
15Laet die doot op hen comen, ende laetse in die helle nederdalen al leuende. Want boosheden sijn in hen wooninghen, int midden van hen.
16Maer ick heb tot Godt gheroepen, ende die Heere sal my behouden.
17Tsauonts ende smorghens ende des middaechs sal ict vertellen ende vercondighen, ende hy sal mijn stemme verhooren.
18Hy sal mijn ziele in vrede verlossen vanden ghenen die my aencomen, want onder vele waren sij met my.
19Godt salt verhooren ende hy salse vernederen, die voer der werelt tijden is. Want sij en hebben gheen veranderinghe, ende sij en hebben Godt niet ghevreest,
20hy heeft sijn hant wt ghereyct ter vergheldinghen. Sij hebben sijn verbont besmet,
21sij sijn ghedeelt van die gramscap sijns aensichts, ende sijn herte is ghenaket. Sijn redenen sijn sachter gheworden dan olie, ende sij sijn scichten.
22Worpt opden Heere uwe sorghe, ende hy sal v op voeden, hy en sal inder eewicheyt den rechtuerdighen gheen wanckelbaerheyt gheuen.
23Maer ghi Godt, sultse leyden in den put des doots. Die bloetstortighe mannen, ende die bedrieghers en sullen hen daghen ter helicht niet brenghen, maer ick sal in v hopen Heere.