Psalmen 68
1MAect my salich Godt, want die wateren zijn ghecomen tot aen mijn ziele.
2Ick ben versteken int slijm der diepten, ende daer en is gheenen vasten gront. Ick ben comen in die diepte der zee ende, den tempeest heeft my verdroncken.
3Ick heb ghearbeyt al roepende, heesch is mijn keele gheworden, mijn ooghen hebben ghefaelgeert die wijle dat ick hope in mijnen Godt.
4Sij zijn vermenichfuldicht bouen die hairen mijns hoofts die my haten sonder sake. Versterct zijn mijn vianden die my veruolcht hebben tonrechte, dat ick niet gherooft en heb betaelde ick doen.
5Godt ghy weet mijn onwijsheyt, ende mijn versoemenissen en zijn voer v niet verborghen.
6En laetse in my niet bescaemt sijn die v verbeyden Heere, o Heere der heyrcrachten. En laetse niet bescaemt worden van my die v soecken Heere, Godt van Israel.
7Want om v heb ick verwijt verdraghen, die bescaemtheyt heeft mijn aensicht ouerdect.
8Vreemt ben ick gheworden mijnen broederen, ende een wtlander mijnder moeder kinderen.
9Want die heete liefde ws huys heeft my gheten, ende die scimpernien der gheender die v bescimpten zijn op my gheuallen.
10Ende ick heb int vasten mijn ziele bedect, ende tes my tot eenen verwijt gheworden.
11Ende ick heb voer mijn cleedt ghenomen een hayren cleedt, ende ick ben henlieden gheworden tot een parabele.
12Teghen my spraken sij die in die poorte saten, ende op my songhen sij die den wijn droncken.
13Maer ick storte mijn ghebet, tot v Heere Godt het es den tijt des welbehaghens. In die menichuuldicheyt uwer bermherticheyt verhoort my, in die warachticheyt uwer salicheyt.
14Trect my wten slijcke dat icker niet in gheuesticht en worden, verlost my van die ghene die my haten, ende van die diepte der wateren.
15En laet die tempeest des waters my niet verdrincken, noch die diepte my verslinden, noch en laet den put zijnen mont ouer my niet toesluyten.
16Verhoort my Heere, want goedertieren es v bermherticheyt, na die menichfuldicheyt uwer bermherticheden siet op my.
17Ende en keert v aensicht niet aff van uwen dienaer, want ick worde ghequelt wilt my haestelijck verhooren.
18Merct op mijn ziele ende verlostse, om mijn vianden soe verlost my.
19Ghy weet mijn verwijt, ende mijn bescaemtheyt, ende mijn versmaetheyt.
20In v aenschouwen zijnse al die my lijden aendoen, mijn herte heeft verwijt verwacht, ende allendicheyt. Ende ick heb iemant verwacht, die hem mede bedroeuen soude, ende daer en was niemant, ende die vertroosten soude, ende ick en hebs niet gheuonden.
21Ende zij hebben in mijn spijse galle ghegheuen, ende in mijnen dorst hebben sij my edick te drincken ghegheuen.
22Hen tafel worde voer hen tot eenen strick, ende tot vergheldinghe ende tot een struycsele.
23Verdonckert moeten hen ooghen worden dat zij niet en sien, ende haren rugghe maect altijt cromme.
24Stort wt op hen uwe gramscappe. Ende die rasernie van uwer gramscappen beuangse.
25Hen wooninghe worde verwoest, ende in hen tabernakelen en zij niemant die daer in woone.
26Want den ghenen die ghy gheslaghen hebt, hebben zij veruolcht, ende bouen die pijne van mijnen wonden hebben zij noch toe ghedaen.
27Legt boosheyt op hen boosheyt, ende en laetse niet ingaen tot uwe rechtuerdicheyt.
28Laetse wtgheuaecht worden wt den boeck der leuender, ende metten rechtuerdighen en laetse niet ghescreuen worden.
29Ick ben arm ende in lijden, v salicheyt Godt heeft my ontfanghen.
30Ick sal den naem Gods louen met loff sanck, ende ick sal hem groot maken met loue.
31Ende tsal den Heere behaghen meer dan een ionck calff, hornen voertbrenghende ende clauwen.
32Laetet die arme sien ende laetse blijde zijn suect Godt, ende v ziele sal leuen.
33Want die Heere heeft die arme verhoort, ende zijn gheuanghen en heeft hy niet versmaet.
34Hem moeten louen die hemelen ende deerde, die zee ende alle cruypende dieren daer inne.
35Want God sal Sion behouden ende die steden van Iuda sullen ghetimmert worden. Ende sij sullen daer in woonen, ende tot een erffenisse sullen sij die vercrijghen.
36Ende tsaet van zijnen knechten sal die besitten, ende die haren naem lief hebben sullen daer in woonen.