Psalmen 17
1ICk sal v lief hebben Heere mijn stercheyt,
2die Heere is mijn vasticheyt, ende mijn toeulucht ende mijn verlosser. Mijn Godt is mijn helper, ende ick sal in hem hopen. Mijn bescermer, ende den horn mijnder salicheyt, ende mijn ontfanger.
3Louende sal ick den Heere aenroepen, ende van mijnen vianden sal ick behouden sijn.
4Die pijnen des doots hebben my omuanghen, ende die beken der boosheyt hebben my verstoort.
5Die pijnen der hellen hebben my omuanghen, my hebben verrascht die stricken des doots.
6In mijn tribulacie heb ick den Heere aenroepen, ende tot mijnen Godt gheroepen. Ende hy heeft van sijnen heylighen tempel mijn stemme ghehoort, ende mijnen roep in sijn aensicht is ghegaen in sijn ooren.
7Die aerde is beruert gheweest, ende heeft ghebeeft, die fundamenten der berghen sijn verstoort gheweest ende beroert, om dat hy op hen ghestoort is.
8Eenen roock isser opghegaen in sijn gramscap, ende een vier heeft van sijn aensicht ghebernt, colen sijn daer af ontsteken.
9Hy heeft die hemelen gheboocht, ende is nederghedaelt, ende eenen donckeren neuel onder sijn voeten.
10Ende hy is op die Cherubims gheclommen, ende heeft gheuloghen, hy heeft gheuloghen bouen die vederen der winden.
11Ende hy heeft die duysternissen ghesteldt voor sijn scuylinghe, rontsom van dien is sijn tabernakel, doncker water is in die wolcken der locht.
12Van die claerheyt sijn in sijn aenscouwen die wolcken wech ghetrocken, haghel, ende colen des viers.
13Ende die Heere heeft vanden hemel ghedondert, ende die alderhoochste heeft sijn stemme ghegheuen, haghel ende colen viers.
14Ende hy heeft sijn pijlen wtghescoten, ende die verstroyt, blixemen heeft hy vermenichfuldicht, ende die verstoort.
15Ende daer sijn gheopenbaert fonteynen der wateren, ende ontdect sijn die fundamenten vanden omganck der aerden. Van uwer berispinghen Heere, van dat inblasen des gheests van uwer gramscappen.
16Hy heeft van thoochste ghesonden, ende my opghenomen, ende hy heeft my opghenomen van veel wateren.
17Hy heeft my verlost van mijn alderstercste vianden, ende vanden ghenen die my haten, want sij sijn versterct bouen my.
18Sij hebben my verrascht inden dach van mijnder pijninghen, ende die Heere is mijn bescermer gheworden.
19Ende hy heeft my wtgheleydt totter breedtheyt, hy heeft my salich ghemaect want hy heeft my ghewilt.
20Ende die Heere sal my weder loonen nae mijn rechtuerdicheyt, ende nae die puerheyt van mijnen handen sal hy my weder betalen.
21Want ic heb bewaert die weghen des Heeren, ende ick en heb niet ongoddelijcs van mijnen Godt bedreuen.
22Want alle sijn ordeelen sijn voor mijn aenschijn, ende sijn rechtuerdicheden en heb ick van my niet verstooten.
23Ende ick sal ombesmedt sijn met hem, ende ick sal my wachten van mijn boosheyt.
24Ende die Heere sal my loonen nae mijn rechtuerdicheyt, ende nae die suyuerheyt van mijnen handen in daenscouwen van sijnen ooghen.
25Metten heylighen suldi heylich sijn, ende metten onnooselen man suldy onnoosel sijn.
26Ende metten wtuercorenen suldi wtuercoren sijn, ende metten verkeerden suldi verkeert worden.
27Want ghy sult dat ootmoedich volck behouden, ende die ooghen der hoouerdigher suldi vernederen.
28Want ghy verlicht mijn lampe, Heere mijn God verlicht mijn duysternissen.
29Want door v sal ick verlost worden van die beco-ringhe, ende door mijnen Godt sal ic door den muer gaen.
30Mijn Godt ombesmedt is sijnen wech, die wtspraken des Heeren sijn door tvier ondersocht, hy is een bescermer van alle die in hem hopen.
31Want wie is Godt sonder den Heere? oft wie is Godt sonder onsen Godt?
32Godt die my omgort heeft met crachte, ende heeft mijnen wech ombeulect ghesteldt.
33Die mijn voeten volmaect als der herten, ende op die hoochden my stellende.
34Die mijn handen leert ten strijde, ende ghy hebt als eenen metalen boghe mijn armen ghesteldt.
35Ende ghy hebt my ghegeuen die bescerminghe van uwer salicheyt, ende v rechte hant heeft my ontfanghen. Ende v onderwijsinghe heeft my ghecastijt ten eynde, ende v onderwijsinghe die sal my leeren.
36Ghy hebt mijn ganghen verbreyt onder my, ende mijn voetstappen en sijn niet cranck gheworden.
37Ick sal mijn vianden veruolghen, ende die aengrijpen ende ick en sal niet ommekeeren tot dat sij te niete sijn.
38Ick salse in stucken breken, ende sij en sullen niet moghen staen, sij sullen vallen onder mijn voeten.
39Ende ghy hebt my met cracht omgort ten strijde, ende ghy hebt onder mijn voeten gheworpen die teghen my opstaen.
40Ende mijn vianden hebdi my ghegheuen ten rugghe, ende die my haten hebdi heel vernielt.
41Sij hebben gheroepen ende daer en was niement diese verloste, totten Heere, ende hy en heeftse niet verhoort.
42Ende ick salse als stof in stucken breken voor daenschijn des wints, als slijc der straten sal ickse wtuaghen.
43Ghy sult my verlossen van dat wedersegghen des volcs, ghy sult my stellen tot een hooft der Heydenen.
44Een volck dat ick niet ghekent en hebbe heeft my ghedient, int ghehoor der ooren heuet my onderdanich gheweest.
45Die vreemde kinderen hebben my gheloghen, die vreemde kinderen sijn veroudert, ende sij hebben manck ghegaen van haren paden.
46Die Heere leeft ende ghebenedijt sij mijn Godt ende verheuen moet wesen Godt mijnder salicheyt.
47Godt die my die wraken gheeft, ende brengt die volcken onder my, mijn verlosser van mijnen grammoedighen vianden.
48Ende vanden ghenen die teghen my opstaen suldi my verheffen, vanden boosen man suldi my verlossen.
49Daerom sal ick v belijden in die natien Heere, ende uwen naem sal ick een psalter liet segghen.
50Grootmakende die salicheden van sijnen coninck, ende bermherticheyt doende sijnen ghesalfden Dauid, ende sijnen sade inder eewicheyt.