Psalmen 41
1GHelijck den hert begheerte heeft tot die fonteynen der wateren, alsoo heeft mijn ziele begheerte tot v Godt.
2Mijn ziele heeft dorst ghehadt tot Godt die leuende fonteyne, wanneer sal ick comen ende openbaren voer daenschijn Gods?
3Mijn tranen hebben my broot gheweest dach ende nacht, als my daghelijcs gheseyt wort waer is v Godt?
4Deser dinghen ben ic ghedachtich gheweest, ende ick heb mijn ziele in my wtghestort, want ick sal doergaen tot die plaetse des wonderlijck tabernakels totten huyse Godts? In die stemme des verhueghens, ende des belijdens, is dat gheluyt des gheens die blijdelijc etende is.
5Waer om sijdi droeue mijn ziele, ende waer om verstoordi my? Hoept in Godt want ick sal hem noch belijden, die salicheyt mijns aensichts,
6ende mijn Godt. Tot my seluen is mijn ziele verstoort, daer om sal ick ws ghedachtich sijn, van dlant der Iordanen, ende vanden cleynen berghen Hermonijm.
7Den eenen affgront aenroept den anderen affgront, met die stemme van uwen watersluysen. Allen uwe hoochden ende baren, sijn ouer my ghegaen.
8Inden dach heeft die Heere sijn bermherticheyt beuolen, ende inden nacht zijnen loffsanck. By my is tghebedt aen Gode mijns leuens,
9ick sal Gode segghen ghy sijt mijn ontfangher. Waer om hebdi mijns vergheten, ende waer om wandele ick bedroeft, als my die viant pijnicht?
10Als mijn beenderen heel ghebroken worden, soo hebben my bescimpt mijn vianden die my pijneghen. Als sij my segghen tot elcken daghe besonder, waer is v Godt?
11waer om sijdi droeue mijn ziele? ende waerom verstoordi my? Hoept in Gode want ick sal hem noch belijden, die salicheyt mijns aensicht, ende mijn Godt.