Psalmen 131
1GHedenct Heere Dauids, ende alle sijnder saechtmoedicheyt.
2Ghelijck hy ghesworen heeft den Heere, ende een belofte beloeft Iacobs Godt.
3Eest dat ick gae int tabernakel mijns huys, eest dat ick climme opt bedde van mijnder rustplaetsen.
4Eest dat ick mijnen ooghen slaep gheue, ende mijnen wijmbrauwen sluymeringhe.
5Ende ruste den slaep mijns hoofts tot dat ick vinden sal een plaetse voer den Heere, een tabernakel voer den Godt van Iacob.
6Siet wy hebben haer ghehoort in Ephrata, wy hebben haer gheuonden in die velden des wouts.
7Wy sullen gaen in sijn tabernakel, wy sullen aenbidden in die plaetse daer sijn voeten ghestaen hebben.
8Staet op Heere in v ruste, ghy ende die arcke van uwer heylighinghen.
9V priesters laet aenghedaen worden met rechtuerdicheyt ende v heylighen laet verhueghen.
10Om Dauid uwen knecht, en keert niet aff daensicht van uwen ghesalfden.
11Die Heere heeft Dauid die waerheyt ghesworen ende hy en sal hem niet bedrieghen, vanden vrucht ws lichaems sal ick stellen op uwen stoel.
12Eest dat v kinderen bewaren mijn testament, ende dese mijne ghetuyghenissen, die ick hen leeren sal. Ende hen kinderen tot inder eewicheyt, sullen sitten op uwen stoel.
13Want die Heere heeft Sion vercoren, hy heeftse vercoren tot een wooninghe voer hem seluen.
14Dits mijn ruste inder eewicheyt der eewicheden hier sal ick woonen, want ick heb dese vercoren.
15Haer weduwe sal ick ghebenedijende ghebenediden, haer arme sal ick versaden met brooden.
16Haer priesters sal ick cleeden met salicheyt, ende v heyleghen sullen met een verhueghen hen verhueghen.
17Derwaerts sal ick voertsbrenghen den horn van Dauid, ick heb een lichtvat bereydt mijnen ghesalfden.
18Sijn vianden sal ick cleeden met bescaemtheden, maer op hem sal bloeyen mijn heylichmakinghe.