Psalmen 111
1SAlich is den man die den Heere vreest, in sijn gheboden sal hy wter maten seer willen.
2Machtich opder aerden sal sijn saet wesen, dat gheslachte der gherechtigher sal ghebenedijt worden.
3Glorie ende rijcdommen sijn in sijn huys, ende sijn rechtuerdicheyt blijft inder eewicheit der eewicheden.
4Een licht is in die duysternissen opghestaen den oprechten, die bermhertighe ende ghenadighe ende rechtuerdighe.
5Blijde is die man die ontfermt ende leent, hy sal sijn woerden ordineren int ordeel,
6want inder eewicheyt en sal hy niet beroert worden.
7In die eewighe ghedenckenisse sal die rechtuerdighe wesen, van tquaet ghehoor en sal hy niet vreesen. Bereedt is sijn herte in den Heere te hopen,
8sijn herte is gheuesticht, hy en sal niet beroert worden tot dat hy sijn vianden verachte.
9Hy heuet wtghedeylt den armen ghegheuen, sijn rechtuerdicheyt blyft inder eewen der eewen, sijnen horn sal verheuen worden in glorie.
10Die sondaer salt sien ende gram worden, met sijnen tanden sal hy crijsselen ende verdwijnen, die begheerte der sondaren sal vergaen.