Psalmen 139
1VErlost my Heere vanden quaden mensch, vanden boosen man verlost my.
2Die boosheden ghedacht hebben int herte, alle den dach berocten sij strijden.
3Sij hebben hen tonghe ghescerpt als serpenten, venijn der aderen es onder hen lippen.
4Bewaert my Heere van die hant des sondaers, ende vanden boosen menschen verlost my. Die ghedacht hebben mijn ganghen omme te stooten
5die houerdighe hebben my eenen strick verborghen. Ende sij hebben seelen wtgherect tot eenen strick, by den wech hebben sij my een struycsel ghestelt.
6Ick heb den Heere gheseyt, mijn Godt sijdi, verhoort Heere die stemme mijns smeekens.
7Heere, Heere die cracht mijnder salicheyt, ghy hebt met een scaduwe mijn hooft ouerdect in den dach des strijdts.
8En leuert my niet Heere teghen mijn begheerte den sondaer, sij hebben teghen my ghedacht, en verlaet my niet, op dat sij bij auontueren niet verheuen en worden.
9Het hooft van haren ommeganck, den arbeyt van haren lippen sal hen ouerdecken.
10Colen sullen op hen vallen, int vier suldise nederworpen in die allendicheden en sullen sij niet staende blijuen.
11Een man van veel woerden en sal niet gheuordert worden op die aerde, den onrechtuerdighen man sullen die quade dinghen beuanghen in die doot.
12Ick heb ghekent dat die Heere het recht vanden behoeuighen doen sal, ende die wrake vanden armen.
13Maer nochtans sullen die rechuerdighe uwen naem belijden, ende die oprechte sullen woonen met uwen aenscijn.