Psalmen 56
1ONtfermt v mijnder Godt ontfermt v mijnder, want in v betrouwt mijn ziele. Ende in die scaduwe van uwen vloghelen sal ick hopen, tot dat die boosheyt voerdi gae.
2Ick sal ropen totten alderhoochsten Godt, tot Godt die my wel ghedaen heeft.
3Hy heeft ghesonden vanden hemel, ende my verlost, hy heeft tot een verwijt gheleuert alle die my vertreden. Godt heeft sijn bermherticheyt ende sijn waerheyt ghesonden,
4ende hy heeft mijn ziele verlost wt dat midden van die welpens der leuwen, ick heb gheslapen heel verbaest. Die kinderen der menschen, hen tanden sijn wapenen ende schichten, ende hen tonghe is een scerp sweert.
5Wort verheuen o Godt bouen die hemelen, ende ouer alle eertrijck v glorie.
6Eenen strick hebben sij mijnen voeten bereydt, ende sij hebben mijn ziele ghecromt. Sy hebben voer mijn aensicht eenen cuyl ghegrauen, ende sij sijn daer in gheuallen.
7Mijn herte is bereedt o Godt, mijn herte is bereydt, ick sal singhen, ende een Psalter loff segghen.
8Staet op mijn glorie, staet op ghy psalterspel, ende herpe, ick sal opstaen vroech des morghens.
9Ick sal v belijden in die volcken Heere, ende ick sal v eenen loff sanck segghen onder die Heydenen.
10Want v bermherticheyt is groot gheworden totten hemelen toe, ende totten wolcken uwe waerheyt.
11Wort verheuen bouen die hemelen o Godt, ende v glorie sij ouer alle deertrijcke.