Llyfr Eseia 23
1BAICH Tyrus. Llongau Tarsis, udwch: canys anrheithiwyd hi, fel’nad oes na thy, na chyntedd: o dir Chittim y dat¬guddiwyd iddynt. º
2Distewch, drigolion yr ynys, yr hon y mae marchnadyddion Sidon, y rhai sydd yn tramwy y môr, yn dy lenwi. º
3Ac wrth ddyfroedd lawer, had Sihor, cynhaeaf yr afon yw ei chnwd hi: felly iftarchnadfa cenhedloedd yw hi. º
4Cywilyddia, Sidon; canys y môr, ie, cryfder y môr, a lefarodd, gan ddywedyd, Nid ymddygais, ac nid esgorais, ni fegais wŷr ieuainc chwaith, ac ni feithrinais forynion. º
5Megis wrth glywed son am yr Eifftiaid, yr ymofidiant wrth glywed son am Tyrus. º
6Ewch trosodd i Tarsis; udwch, breswylyr yr ynys. ‘ º
7Ai hon yw eich dinas lawen chwi, yr hon y mae ei hynafiaeth er y dyddiau gynt? ei thraed a’i dygant hi i ymdaith i bell. º
8Pwy a gynghorodd hyn yn erbyn Tyrus goronog, yr hon yr ydoedd ei marchnatawyr yn dywysogion, a’r marsiandwyr yn bendefigion y ddaear? º
9ARGLWYDD y lluoedd a fwriadodd ‘hyn, i ddifwyno balchder pob gogoniant, ac i ddirmygu holl bendefigion y ddaear. º
10Dos trwy dy wlad fel afon, O ferch Tarsis: nid oes nerth mwyach. º
11Estynnodd ei law ar y môr, dychrynodd y teyrnasoedd; gorchmynnodd yr ARGLWYDD am ddinas y farsiandiaeth, ddinistrio ei chadernid. º
12Ac efe a ddywedodd, Ni chei orfoleddu mwyach, yr orthrymedig forwyn, merch Sidon; cyfod, dos i Chittim; yno chwaith ni bydd i ti lonyddwch. º
13Wele dir y Caldeaid; nid oedd y bobl hyn, nes i Assur ei sylfaenu hi i drigolion yr anialwch: dyrchafasant ei thyrau, cyfodasant ei phalasau; ac efe a’i tynnodd hi i lawr. º
14Llongau Tarsis, udwch; canys anrheithiwyd eich nerth. º
15A’r dydd hwnnw yr anghofir Tyrus ddeng mlynedd a thrigain, megis dyddiau un brenin: ymhen y deng mlynedd a thrigain y can Tyrus megis putain. º
16Cymer y delyn, amgylchyna y ddinas, ti butain anghofiedig: can gerdd yn dda: can lawer fel y’th gofier. º
17Ac ymhen y deng mlynedd a thrigain yr ARGLWYDD a ymwêl â Thyrus, a hi a ddychwel at ei helw, ac a buteinia a holl deyrnasoedd y byd ar wyneb y ddaear. º
18Yna y bydd ei marchnad a’i helw yn sancteiddrwydd i’r ARGLWYDD: ni thrysorir ac nis cedwir: canys eiddo y rhai a drigant o flaen yr ARGLWYDD fydd ei marsiandiaeth, i fwyta yn ddigonol, ac yn ddillad parhaus. ‘