Psalmów 117
1Alleluja. W yznawiajcie Pana; bo dobry, bo na wieki miłosierdzie jego.
2Niechaj teraz mówi Izrael, że dobry; bo na wieki miłosierdzie jego.
3Niechaj teraz mówi dom Aaronów: że na wieki miłosierdzie jego.
4Niechaj teraz mówią, którzy się boją Pana: że na wieki miłosierdzie jego.
5Z ucisku wzywałem Pana: i wysłuchał mię na przestrzeństwie Pan.
6Pan pomocnikiem moim: nie będę się bał, coby mi uczynił człowiek.
7Pan pomocnikiem moim: a ja wzgardzę nieprzyjacioły moje.
8Lepiéj jest ufać w Panu, niźli ufać w człowieku.
9Lepiéj jest mieć nadzieję w Panu, niźli mieć nadzieję w książętach.
10Wszyscy narodowie obtoczyli mię: a w imię Pańskie pomściłem się nad nimi.
11Obstąpiwszy ogarnęli mię: a w imię Pańskie pomściłem się nad nimi.
12Obstąpili mię jako pszczoły, i rozpalili się jak ogień w cierniu: a w imię Pańskie pomściłem się nad nimi.
13Potrącony wywróciłem się, abym upadł: a Pan wspomógł mię.
14Moc moja i chwała moja Pan: i stał mi się zbawieniem.
15Głos wesela i zbawienia w przybytkach sprawiedliwych.
16Prawica Pańska uczyniła moc: prawica Pańska wywyższyła mię: prawica Pańska dokazała mocy.
17Nie umrę, ale będę żył: i będę opowiadał sprawy Pańskie.
18Karząc karał mię Pan: a nie zdał mię na śmierć.
19Otwórzcie mi bramy sprawiedliwości: wszedłszy w nie będę Panu wyznawał.
20Ta brama Pańska: sprawiedliwi przez nię będą chodzić.
21Będęć wysławiał, żeś mię wysłuchał, i stałeś mi się zbawieniem.
22Kamień, który odrzucili budujący, ten się stał głową węgła.
23Od Pana się to stało: a jest dziwno w oczach naszych.
24Ten jest dzień, który uczynił Pan: radujmy się i weselmy się weń.
25O Panie! zbaw mię: o Panie! zdarz dobrze.
26Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie. Błogosławiliśmy wam z domu Pańskiego.
27Bóg Pan, i oświecił nas. Postanówcie dzień uroczysty w gęstwie, aż do rogu ołtarza.
28Bóg mój jesteś ty, i wyznawać ci będę: Bóg mój jesteś ty, i wywyższać cię będę. Będęć wyznawał, iżeś mię wysłuchał, i stałeś mi się zbawieniem.
29Wyznawajcie Panu; bo dobry, bo na wieki miłosierdzie jego.