Psalmów 72
1na Salomona.
2B oże, daj sąd twój królowi: a sprawiedliwość twoję synowi królewskiemu; aby sądził lud twój w sprawiedliwości, a ubogie twe w rozsądku.
3Niechaj przyjmą góry pokój ludowi, a pagórki sprawiedliwość.
4Będzie sądził ubogie z ludu, i wybawi syny ubogich: a uniży potwarcę.
5I będzie trwał z słońcem, i przed księżycem, na pokolenie i pokolenie.
6Znidzie jako deszcz na runo: a jako krople na ziemię kapiące.
7Wznidzie za dni jego sprawiedliwość, i obfitość pokoju, aż zginie miesiąc.
8I będzie panował od morza aż do morza: i od rzeki aż do krajów okręgu ziemie.
9Przed nim będą padać Murzynowie: a nieprzyjaciele jego ziemię lizać będą.
10Królowie Tarsys i wyspy przyniosą dary: królowie Arabscy i Saba przywiozą upominki.
11I będą mu się kłaniać wszyscy królowie ziemscy: wszyscy narodowie będą mu służyć.
12Albowiem wybawi ubogiego: tak możnego i nędznego, który nie miał pomocnika.
13Przepuści ubogiemu i niedostatecznemu; a dusze ubogich zbawi.
14Z lichwy i nieprawości wykupi dusze ich: a imię ich uczciwe przed nim. [ 563]
15A będzie żył, i dadzą mu z złota Arabskiego, i będą się zawsze kłaniać dla niego: cały dzień będą go błogosławić.
16I będzie utwierdzenie na ziemi na wierzchu gór: podniesie się nad Liban urodzaj jego: i rozkwitną się z miasta, jako zioła polne.
17Niechaj będzie imię jego na wieki błogosławione: przed słońcem trwa imię jego: i będą w nim błogosławione wszystkie pokolenia ziemskie: wszyscy narodowie wielbić go będą.
18Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, który sam czyni dziwy.
19I błogosławione imię majestatu jego na wieki: i będzie napełniona majestatem jego wszystka ziemia. Stań się, stań się.
20Skończyły się Pieśni Dawida, syna Jessego. U Żydów 73 Ku stateczności nas Prorok wiedzie, byśmy widząc złych kwitnienie, myśli naszych od Pana nie unosili: ale wiedząc ich niestateczność a odmianę rychłą, przy Panu mocnie trwali.