Psalmów 98
1Temu Dawidowi, kiedy ziemia jego była przywrócona. P an króluje, niech się raduje ziemia: niech się weselą wyspy mnogie.
2Obłok i mgła około niego; sprawiedliwość i sąd naprawienie stolice jego.
3Ogień przed nim uprzedzi, i zapali wokoło nieprzyjacioły jego.
4Oświeciły błyskawice jego okrąg ziemie: ujrzała i zadrżała ziemia.
5Góry się jako wosk rozpłynęły przed obliczem Pańskiem; przed obliczem Pana wszystka ziemia.
6Oznajmiły niebiosa sprawiedliwość jego, i oglądali wszyscy ludzie chwałę jego.
7Niech będą zawstydzeni wszyscy, którzy służą rycinom: i którzy się chlubią w bałwanach swoich: kłaniajcie się mu wszyscy Aniołowie jego.
8Usłyszał, i uweselił się Syon. I rozradowały się córki Judzkie, dla sądów twoich, Panie.
9Albowiem tyś Pan najwyższy nade wszystką ziemią; bardzoś wywyższony nade wszystkie bogi.
10Którzy miłujecie Pana, miejcież złość w nienawiści; strzeże Pan dusz świętych swoich: wyrwie je z ręki grzesznika.
11Światłość weszła sprawiedliwemu, a wesele ludziom prawego serca.
12Weselcie się sprawiedliwi w Panu, a wysławiajcie pamiątkę świętobliwości jego. U Żydów 98 Przeto że nas Pan Chrystus raczył osobą swą nawiedzić i okrasić, a że nas na wiarę wezwał, wezwawszy oświecił, upomina Prorok, byśmy go chwalili.