Psalmów 9
1]
2P anie, Panie nasz! jakóż dziwne jest imię twoje po wszystkiéj ziemi; albowiem wyniosła się wielmożność twoja nad niebiosa.
3Z ust niemówiątek i ssących uczyniłeś doskonałą chwałę dla nieprzyjaciół twoich, abyś zepsował nieprzyjaciela i mściciela.
4Albowiem oglądam niebiosa twoje, dzieła palców twoich: księżyc i gwiazdy, któreś ty fundował.
5Cóż jest człowiek, iże nań pamiętasz? albo syn człowieczy, iże go nawiedzasz?
6Uczyniłeś go mało co mniejszym od Aniołów, chwałą i czcią ukoronowałeś go.
7I postanowiłeś go nad dziełami rąk twoich: podałeś wszystko pod nogi jego.
8Owce i woły wszystkie, nad to i zwierzęta polne.
9Ptastwo niebieskie, i ryby morskie, które się przechodzą po ścieżkach morskich.
10Panie, Panie nasz! jakoż dziwne jest imię twoje po wszystkiéj ziemi.