Psalmów 33
1Samemu Dawidowi wyrozumienia. B łogosławieni, których odpuszczone są nieprawości: i których zakryte są grzechy.
2Błogosławiony mąż, któremu Pan nie poczytał grzechu, ani jest w duchu jego zdrada.
3Iżem milczał, zastarzały się kości moje, gdym wołał cały dzień.
4Bo we dnie i w nocy ociężała nademną ręka twoja: nawróciłem się w nędzy mojéj, gdy tkwi ciernie.
5Grzech mój oznajmiłem tobie: a niesprawiedliwości mojéj nie kryłem. Rzekłem: Wyznam przeciwko sobie niesprawiedliwość moję Panu: a tyś odpuścił niezbożność grzechu mego.
6Dlatego będzie się modlił do ciebie wszelki święty czasu pogodnego: wszakże w potopie wód mnogich, do niego się nie przybliżą.
7Tyś jest ucieczka moja od utrapienia, które mię ogarnęło: radości moja, wyrwij mię od tych, którzy mię oblegli.
8Dam tobie rozum, i nauczę cię na drodze téj, którą pójdziesz: umocnię nad tobą oczy moje.
9Nie bądźcież jako koń i muł, którzy nie mają rozumu. Uzdą i wędzidłem ściśnij czeluści tych, którzy się nie przybliżają do ciebie.
10Siła biczów na grzesznika: a mającego nadzieję w Panu miłosierdzie ogarnie.
11Weselcie się w Panu i radujcie się sprawiedliwi, a chlubcie się wszyscy prawego serca. U Żydów 33 Upomina Prorok, aby wierni Pańscy za wielkie a hojne dobrodziejstwa chwalę i dzięki jemu czynili.