Llyfr y Salmau 106
1Clodforwch yr ARGLWYDD; gelwch ar ei enw: mynegwch ei weithredoedd ymysg y bobloedd.
2Cenwch iddo, canmolwch ef: ymddiddenwch am ei holl ryfeddodau ef.
3Gorfoleddwch yn ei enw sanctaidd: llawenyched calon y rhai a geisiant yr ARGLWYDD.
4Ceisiwch yr ARGLWYDD a’i nerth: ceisiwch ei wyneb ef bob amser.
5Cofiwch ei ryfeddodau y rhai a wnaeth efe; ei wyrthiau, a barnedigaethau ei enau;
6Chwi had Abraham ei was ef, chwi feibion Jacob ei etholedigion.
7Efe yw yr ARGLWYDD ein DUW ni: ei farnedigaethau ef sydd trwy yr holl ddaear.
8Cofiodd ei gyfamod byth, y gair a orchmynnodd efe i fil o genedlaethau:
9Yr hyn a amododd efe ag Abraham, a’i lw i Isaac;
10A’r hyn a osododd efe yn ddeddf i Jacob, ac yn gyfamod tragwyddol i Israel;
11Gan ddywedyd, i ti y rhoddaf dir Canaan, rhandir eich etifeddiaeth.
12Pan oeddynt ychydig o rifedi, ie, ychydig, a dieithriaid ynddi:
13Pan rodient o genhedlaeth i genhedlaeth, o’r naill deyrnas at bobl arall:
14Ni adawodd i neb eu gorthrymu; ie, ceryddodd frenhinoedd o’u plegid;
15Gan ddywedyd, Na chyffyrddwch â’m rhai eneiniog, ac na ddrygwch fy mhroffwydi.
16Galwodd hefyd am newyn ar y tir a dinistriodd holl gynhaliaeth bara.
17Anfonodd ŵr o’u blaen hwynt, Joseff, yr hwn a werthwyd yn was.
18Cystuddiasant ei draed ef mewn gefyn: ei enaid a aeth mewn heyrn:
19Hyd yr amser y daeth ei air ef: gair yr ARGLWYDD a’i profodd ef.
20Y brenin a anfonodd, ac a’i gollyngodd ef; llywodraethwr y bobl, ac a rhyddhaodd ef.
21Gosododd ef yn arglwydd ar ei dŷ, ac yn llywydd ar ei holl gyfoeth:
22I rwymo ei dywysogion ef wrth ei ewyllys; ac i ddysgu doethhineb i’w henuriaid ef.
23Aeth Israel hefyd i’r Aifft; a Jacob a ymdeithiodd yn nhir Ham.
24Ac efe a gynyddodd ei bobl yn ddirfawr; ac a’u gwnaeth yn gryfach na’u gwrthwynebwyr.
25Trodd eu calon hwynt i gasâu ei bobl ef, i wneuthur yn ddichellgar â’i weision.
26Efe a anfonodd Moses ei was; a Aaron, yr hwn a ddewisasai.
27Hwy a ddangosasant ei arwyddion ef yn eu plith hwynt, a rhyfeddodau yn nhir Ham.
28Efe a anfonodd dywyllwch, ac a dywyllodd: ac nid anufuddhasant hwy ei air ef.
29Efe a drodd eu dyfroedd yn waed, ac a laddodd eu pysgod.
30Eu tir a heigiodd lyffaint yn ystafelloedd eu brenhinoedd.
31Efe a ddywedodd, a daeth cymysgbla, a llau yn eu holl fro hwynt.
32Efe a wnaeth eu glaw hwynt yn genllysg, ac yn fflamau tân yn eu tir.
33Trawodd hefyd eu gwinwydd, a’u ffigyswydd; ac a ddrylliodd goed eu gwlad hwynt.
34Efe a ddywedodd, a daeth y locustiaid, a’r lindys, yn aneirif;
35Y rhai a fwytasant yr holl laswellt yn eu tir hwynt, ac a ddifasant ffrwyth eu daear hwynt.
36Trawodd hefyd bob cyntaf-anedig yn eu tir hwynt, blaenffrwyth eu holl nerth hwynt.
37Ac a’u dug hwynt allan ag arian ac aur; ac heb un llesg yn eu llwythau.
38Llawenychodd yr Aifft pan aethant allan: canys syrthiasai eu harswyd arnynt hwy.
39Efe a daenodd gwmwl yn do, a thân i oleuo liw nos.
40Gofynasant, ac efe a ddug soffleir; ac a’u diwallodd â bara nefol.
41Efe a holltodd y graig, a’r dyfroedd a ddylifodd; cerddasant ar hyd lleoedd sychion yn afonydd.
42Canys efe a gofiodd ei air sanctaidd, ac Abraham ei was.
43Ac a ddug ei bobl allan mewn llawenydd; ei etholedigion mewn gorfoledd.
44Ac a roddes iddynt diroedd y cenhedloedd: a meddianasant lafur y bobloedd.
45Fel y cadwent ei ddeddfau ef, ac y cyhalient ei gyfreithiau. Molwch yr ARGLWYDD.